Snelle starter: de klassen rond.

Duur:
Ook deze snelle starter is in een uurtje (2x30 minuten) te bespreken met je klas.

"En wij eten het in dezen ongewild op of gooien het weg. Ontzettend zonde!"

Duurzamer bezig zijn met je klas? We geven je wat snelle starters waarmee je direct kunt beginnen.

Deel drie: de klassen rond.

De klassen rond om gefeliciteerd te worden en stickers of kaartjes op te halen bij alle leerkrachten. Door corona doen wij dit al een hele tijd niet meer en ik moet zeggen dat ik het niet mis. Het is juist wel lekker rustig zo. We hebben ruim 300 kinderen op onze school en zo zijn er zijn elke dag wel één of meer kinderen die hun verjaardag vieren. Het is heel leuk en gezellig hoor, die kinderen die de klassen rond gaan, maar toch wordt ook je les en/of de rust in de klas onderbroken. Daarbij ontstaat er eindeloze stroom traktaties die we dan toch weer opeten, terwijl we proberen gezond te doen, of we gooien ze weg. Je kunt je afvragen wat erger is.

De productie van voedsel heeft impact op onze planeet. Er is van alles voor nodig, zoals landbouwgrond, meststoffen, gif, en water. Wist je dat 15% van alle energie die we gebruiken in de wereld wordt besteed aan voedsel?

En wij eten het in dezen ongewild op of gooien het weg. Ontzettend zonde!

Als je het mij vraagt moeten we hier na het coronatijdperk vooral niet meer aan beginnen. Laten we het vooral zien als een traditie uit het verleden waar we wijselijk afscheid van hebben genomen. Een leuke en gezellige verjaardag op school kan ook zonder stickers, kaartjes en traktaties. We vieren het al met de klas, is vieren met de hele school dan ook nog echt wel zo nodig?

Samen met mijn klas bedacht ik de volgende duurzamere alternatieven voor het klassen rondgaan:

- alleen op bezoek gaan bij de leerkrachten in de lokalen naast je eigen lokaal of van je eigen bouw.


- alleen op bezoek gaan bij je oude midden- en/of onderbouwleerkracht (voor scholen met drie jaarklassen in een groep).

- enkel de felicitatie van andere leerkrachten krijgen is ook genoeg, want hier gaat het om. Dit kan ook prima zonder een sticker, kaartje of klein cadeautje te krijgen.


- rond gaan met één grote kaart waar de leerkrachten dan een verjaardagswens op schrijven.

- een foto van de jarige op de klassendeur, zodat leerkrachten kunnen zien wie er jarig is en spontaan kunnen feliciteren als ze deze leerling tegenkomen.


- een bord in de hal van de school met de jarigen van die week, zodat iedereen die dat ziet naar deze leerling kan gaan om deze te feliciteren.


- Indien de school een intercom heeft kunnen één keer per week de jarigen via deze weg worden gefeliciteerd.


Oja, en dan nog even over de traktaties voor de juffen.

Er is bij ons op school de afspraak dat de gezonde traktatie die in de klas getrakteerd wordt, dan ook mag worden meegenomen voor de leerkrachten. Toch blijven ouders Merci en andere snoepgoed meegeven voor de leerkrachten. Waarom? Is het de gewoonte? Of een de drang naar het geven van een goed bedoelde blijk van waardering? De oplossing van mijn kinderen: weer mee teruggeven naar huis tot ze het niet meer doen…. haha, tsja.. Je mag een gegeven paard niet in de bek kijken, dat voelt toch een beetje ondankbaar? Toch moeten we van dit gevoel afstappen, hoe lastig ook. Ik denk dat je het als leerkracht gewoon moet blijven benoemen en uitleggen, het is in het belang van de planeet dat we afstappen van goed bedoelde, maar onnodige commercie. Het is een kans om het goede voorbeeld te geven. En… de aanhouder wint!

Bespreek vooral met de kinderen hoe het ook anders zou kunnen, luister waar ze mee komen en stel vragen. Waarom doen we dit zo? Wat is het doel? Waar is het goed voor? Kan het ook anders? Is het écht onmisbaar?

Zet de kinderen aan het denken. Mijn ervaring is, zeker wanneer je nog niet zo veel aan duurzaamheid hebt gewerkt, dat kinderen het liefst willen vasthouden aan dit soort rituelen en gewoontes. Ze hebben gauw het idee dat hen iets afgenomen wordt als het anders of minder zou moeten. Het is daarom soms ook goed om het een poosje te laten rusten en er dan later op terug te komen. De opdracht is dus het best te verdelen in twee blokken van dertig minuten, zodat je de vragen kunt laten inwerken en er later op terug kunt komen. Denk maar aan reacties van volwassenen bij een verandering, zo hebben ook kinderen de tijd nodig om aan het idee te wennen.


Je wilt tenslotte dat ze het gaan doen omdat ze zelf voelen en begrijpen waarom het anders moet en niet omdat het van jou moet.


Succes!

Tessa Hoogeland

PS: Ik ben benieuwd wat er uit komt in jouw klas, dus laat het ons vooral weten!