Wat nog het allervreemdst is.

Ik zie de afvalstromen van deze overmatige consumptie verdwijnen naar zogenaamde magische plekken waar het zich 'als vanzelf zou oplossen' - wat vreemd is.

Vreemd.

Tekst: Yvonne van Amersfoort

Leestijd: 4 minuten

Gepubliceerd: 18 maart 2021

Het dagelijks leven bestaat tegenwoordig uit plastic in de zee, in dieren en in mensen. En dat
dit schadelijk is voor de zee, dieren en mensen - wat niet vreemd is.


Uit vervuiling van fabrieken in water, aarde en lucht om aan de alsmaar toenemende consumptiebehoefte van de mens te voldoen, en wat ondanks de toegestane waarden nog steeds vervuiling is - wat niet vreemd is.


Uit de aarde die opwarmt waarbij over tien jaar het cruciale omslagpunt wordt bereikt met desastreuze gevolgen voor mens en dier. Dit doordat de aarde protesteert en zich probeert te resetten naar haar natuurlijke balans - wat niet vreemd is.


Ik zie schrikreacties van mensen hierop - wat niet vreemd is.


Ik zie mensen vanuit hun basisbehoefte zichzelf vergiftigen met genetisch gemanipuleerd of met gifstoffen bewerkt voedsel - want uiterlijk, ja zelfs van voedsel, is alles - wat vreemd is.


Ik zie mensen dieren zwaar mishandelen gebrandmerkt met het ongelukkige label 'voedsel' en dieren knuffelen met het gelukkige label 'niet-voedsel' - wat vreemd is.


Ik zie mensen zichzelf zetten tot overmatige materiële consumptie op zoek naar eigenwaarde en geluk - volgens het voorgeschreven recept van de media - wat vreemd is.


Ik zie de afvalstromen van deze overmatige consumptie verdwijnen naar zogenaamde magische plekken waar het zich 'als vanzelf zou oplossen' - wat vreemd is.


Ik zie een heftige pandemie waarin de mensheid keihard wordt geraakt. Ik zie mensen afwachten en hopen op betere tijden. Ik zie overheden schakelen en tegelijkertijd met de handen in het haar zitten. Ik zie quarantaines en vaccinaties voorbijkomen als symptoombestrijding maar aan de daadwerkelijke oorzaak van de pandemie wordt níks gedaan, waardoor een volgende alweer op de loer ligt - wat vreemd is.


Ik zie mensen dé meest simpele oplossing voor al deze problemen negeren: het respecteren van de aarde en het per direct stoppen met het tegengaan van haar natuurlijk herstellend vermogen. Ik zie de mens niet alleen de aarde maar ook zichzelf als mensheid hiermee volledig kapotmaken - wat vreemd is.


Ik zie een mooi en intelligent mens die ontzettend veel kan bereiken de ogen gesloten houden en afwachten tot alles zich vanzelf weer oplost óf beter gezegd, kapot gaat - wat nog het allervreemdst is.

-

Lid worden van Club Kakatua? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.